DAĞDAKİLER

    Bizim memlekette hiç kimse domuza “domuz” demez. Domuzun adı bizde, dağdakidir. Domuzun yavrusuna cıba,  dişisine bangış ve ye yaşlı erkeğine azılı derler.

    Son günler de dağdakiler şehir havası solumaya, seyrettiğim televizyon kanallarının hepsi dünyayı saran “domuz gribini” diline dolamaya başlayınca aklıma çocukluğumdan beri dinlediğim dağdakiler geldi. Gerçi bu günlerde dağdan inenler rağbet görüyor olsa da dağdaki her zaman dağdakidir. Yani yavrusu cıba, annesi bangış ve babası azılıdır. Her ne kadar bazı çevreler bunlara “sinekler” demiş olsa da bunlar resmen dağdakidir. Yani herkesin anlayacağı lisanla söylemem gerekirse, tıpkı anamın dediği gibi bunlar adı batasıca domuz oğlu domuzdur.

    2006 yılında dünyayı saran “kuş gribi” modasını seyrederken katledilen tavukların can çekişmelerine, kanat çırpmalarına ve yerlerde debelenmelerine mutlaka şahit olmuşsunuzdur. Köyde yetiştirdiğimiz doğal tavukların tamamına yakınını itlaf edildi. Yani bizim anlayacağımız dilde söylemek gerekirse öldürüldü.   Virüs, yenilmesi dinimizce mubah olan kanatlı hayvanlardan yayılmaya başlayınca, köyde, kentte, dağda taşta ne kadar kanatlı hayvan varsa hepsini suçlu ilan edip savaş açmamıza rağmen, nedense her gün televizyonlarda sık sık bahsettiğimiz domuz gribinin üretici firması domuzlara karşı her hangi bir itlaf hareketi dünyada başlatılmadı.